El Publicano y el Fariseo

Una persona descansa sobre su posición, otra sobre el dinero, aquella sobre el prestigio, esa otra sobre su pasado, esta otra sobre tal o cual título, etc., etc., etc.

Bir kişi konumuna dayanır, diğeri paraya, şu prestije, bir başkası geçmişine, bir diğeri şu veya bu unvana, vb., vb., vb.

Lo más curioso es que todos, ya sea rico o mendicante, necesitamos de todos y vivimos de todos, aunque estemos inflados de orgullo y vanidad.

En tuhaf olan şey şudur ki, ister zengin olalım ister dilenci, hepimiz herkese ihtiyaç duyarız ve gurur ve kibirle şişmiş olsak bile herkesten yaşarız.

Pensemos por un momento en lo que puedan quitarnos. ¿Cuál sería nuestra suerte en una revolución de sangre y aguardiente? ¿En qué quedarían las bases sobre las cuales descansamos? ¡Hay de nosotros, nos creemos muy fuertes y somos espantosamente débiles!

Bizden neler alabileceklerini bir an için düşünelim. Kan ve içki dolu bir devrimde kaderimiz ne olurdu? Üzerinde dinlendiğimiz temeller ne olurdu? Vay halimize, kendimizi çok güçlü sanıyoruz ve korkunç derecede zayıfız!

El "Yo" que siente en si mismo la base sobre la que descansamos, debe ser disuelto si es que en realidad anhelamos la auténtica Bienaventuranza.

Dinlendiğimiz temeli kendi içinde hisseden "Ben", gerçekte otantik Mutluluğu arzuluyorsak çözülmelidir.

Tal "Yo" subestima a las gentes, se siente mejor que todo el mundo, mas perfecto en todo, más rico, más inteligente, más experto en la vida, etc.

Böyle bir "Ben" insanları küçümser, kendini herkesten daha iyi hisseder, her şeyde daha mükemmel, daha zengin, daha zeki, hayatta daha uzman, vb.

Resulta, muy oportuno citar ahora aquella parábola de Jesús el Gran KABIR, acerca de los dos hombres que oraron. Fue dicha a unos que confiaban en si mismos como justos, y menospreciaban a los otros.

Dua eden iki adam hakkında İsa Büyük KABİR'in o meselini şimdi alıntılamak çok uygundur. Bu, doğru olduklarına güvenen ve başkalarını hor gören bazı kişilere söylenmişti.

Jesús el Cristo, dijo: "Dos hombres subieron al Templo a orar; uno era Fariseo y el otro Publicano. El Fariseo, puesto en pie oraba consigo mismo de esta manera: Dios. Te doy gracias porque no soy como los demás hombres, ladrones, injustos, adúlteros, ni aún como este Publicano: Ayuno dos veces a la semana, doy diezmo de todo lo que gano. Más el Publicano estando lejos, no quería ni alzar los ojos al cielo, sino que se golpeaba el pecho diciendo: "Dios sé propicio a mí, pecador". Os digo que éste descendió a su casa justificado antes que el otro; porque cualquiera que se enaltece será humillado; y el que se humilla será enaltecido". (LUCAS XVIII, 10-14)

İsa Mesih şöyle dedi: "İki adam dua etmek için Tapınağa çıktı; biri Ferisi, diğeri Vergi Mültazimi idi. Ferisi ayakta durarak kendi kendine şöyle dua etti: Tanrım. Diğer insanlar, soyguncular, haksızlar, zina edenler veya hatta bu Vergi Mültazimi gibi olmadığım için sana şükrediyorum: Haftada iki kez oruç tutuyorum, kazandığım her şeyin ondalığını veriyorum. Ancak Vergi Mültazimi uzakta durarak gözlerini göğe bile kaldırmak istemedi, göğsüne vurarak şöyle dedi: "Tanrım, bana, günahkâra merhamet et". Size diyorum ki, bu adam diğerinden ziyade aklanmış olarak evine indi; çünkü kendini yücelten herkes alçaltılacak; ve kendini alçaltan yüceltilecektir". (LUKA XVIII, 10-14)

Empezar a darse cuenta de la propia nadidad y miseria en que nos encontramos, es absolutamente imposible en tanto exista en nosotros el concepto ese del "Más". Ejemplos: Yo soy más justo que aquél, más sabio que fulano, más virtuoso que zutano, más rico, más experto en las cosas de la vida, más casto, más cumplidor de sus deberes, etc., etc., etc.

İçinde bulunduğumuz kendi hiçliğimizi ve sefaletimizi fark etmeye başlamak, içimizde o "Daha" kavramı var olduğu sürece kesinlikle imkansızdır. Örnekler: Şundan daha adilim, falancadan daha bilgeyim, filancadan daha erdemliyim, daha zenginim, hayatın işlerinde daha uzmanım, daha iffetliyim, görevlerini daha çok yerine getiren biriyim, vb., vb., vb.

No es posible pasar a través del ojo de una aguja mientras seamos "ricos", mientras en nosotros exista ese complejo del "Más".

Biz "zengin" olduğumuz sürece, içimizde o "Daha" kompleksi var olduğu sürece iğne deliğinden geçmek mümkün değildir.

"Es más fácil pasar un camello por el ojo de una aguja, que entrar un rico en el reino de Dios".

"Bir devenin iğne deliğinden geçmesi, zengin birinin Tanrı'nın egemenliğine girmesinden daha kolaydır".

Eso de que tú escuela es la mejor y que la de mi prójimo no sirve; eso de que tú Religión es la única verdadera, la mujer de fulano es una pésima esposa y de que la mía es una santa; Eso de que mi amigo Roberto es un borracho y que yo soy un hombre muy juicioso y abstemio, etc., etc., etc., es lo que nos hace sentirnos ricos; motivo por el cual somos todos los "CAMELLOS" de la parábola bíblica con relación al trabajo esotérico.

Senin okulunun en iyisi olduğu ve komşumunkinin işe yaramadığı; senin Dininin tek gerçek olduğu, falancanın karısının çok kötü bir eş olduğu ve benimkinin bir azize olduğu; Arkadaşım Roberto'nun bir sarhoş olduğu ve benim çok mantıklı ve ölçülü bir adam olduğum vb., vb., vb. şeyler bizi zengin hissettiren şeylerdir; bu nedenle hepimiz ezoterik çalışmaya ilişkin olarak incil meselindeki "DEVELERİZ".

Es urgente auto-observarnos de momento en momento con el propósito de conocer claramente los fundamentos sobre los que descansa.

Üzerinde dinlendiği temelleri açıkça bilmek amacıyla an be an kendi kendimizi gözlemlememiz acildir.

Cuando uno descubre aquello que más le ofende en un instante dado; la molestia que le dieron por tal o cual cosa; entonces descubre las bases sobre las cuales descansa psicológicamente.

Bir kimse belirli bir anda kendisini en çok inciten şeyi keşfettiğinde; şu veya bu şey için verdikleri rahatsızlığı; o zaman psikolojik olarak dinlendiği temelleri keşfeder.

Tales bases constituyen según el Evangelio Cristiano "las arenas sobre las cuales edificó su casa".

Hristiyan İncili'ne göre bu tür temeller "evini üzerine inşa ettiği kumları" oluşturur.

Es necesario anotar cuidadosamente como y cuando despreció a otros sintiéndose superior tal vez debido al título o a la posición social o a la experiencia adquirida o al dinero, etc., etc., etc.

Belki unvan veya sosyal konum veya kazanılan deneyim veya para vb., vb., vb. nedeniyle üstün hissederek başkalarını nasıl ve ne zaman hor gördüğünü dikkatlice not etmek gerekir.

Grave es sentirse uno rico, superior a fulano o a zutano por tal o cual motivo. Gente así no puede entrar al Reino de los Cielos.

Birinin kendisini zengin hissetmesi, şu veya bu nedenle falancadan veya filancadan üstün hissetmesi vahimdir. Böyle insanlar Göklerin Egemenliği'ne giremezler.

Bueno es descubrir en qué se siente uno halagado, en qué es satisfecha su vanidad, esto vendrá a mostramos los fundamentos sobre los que nos apoyamos.

Kişinin neyde pohpohlanmış hissettiğini, kibrinin neyde tatmin edildiğini keşfetmesi iyidir, bu, dayandığımız temelleri bize gösterecektir.

Sin embargo, tal clase de observación no debe ser cuestión meramente teórica, debemos ser prácticos y observarnos cuidadosamente en forma directa, de instante en instante.

Ancak bu tür bir gözlem sadece teorik bir mesele olmamalıdır, pratik olmalıyız ve doğrudan, an be an dikkatlice kendimizi gözlemlemeliyiz.

Cuando uno comienza a comprender su propia miseria y nadidad; cuando abandona los delirios de grandeza; cuando descubre la necedad de tantos títulos,, honores y vanas superioridades sobre nuestros semejantes es señal inequívoca de que ya empieza a cambiar.

Kişi kendi sefaletini ve hiçliğini anlamaya başladığında; büyüklük hezeyanlarını terk ettiğinde; hemcinslerimiz üzerindeki onca unvanın, onurun ve boş üstünlüklerin aptallığını keşfettiğinde, bu onun çoktan değişmeye başladığının kesin bir işaretidir.

Uno no puede cambiar si se cierra a eso que dice: "Mi casa". "Mi dinero". "Mis propiedades". "Mi empleo". "Mis virtudes". "Mis capacidades intelectuales". "Mis capacidades artísticas". "Mis conocimientos". "Mi prestigio" etc., etc., etc.

"Benim evim". "Benim param". "Benim mülklerim". "Benim işim". "Benim erdemlerim". "Benim entelektüel kapasitelerim". "Benim sanatsal kapasitelerim". "Benim bilgim". "Benim prestijim" vb., vb., vb. diyen şeye kendini kapatırsa kimse değişemez.

Eso de aferrarse a lo "Mío" a "Mí", es mas que suficiente como para impedir reconocer nuestra propia nadidad y miseria interior.

"Benimkine" ve "Bana" sarılmak, kendi hiçliğimizi ve içsel sefaletimizi tanımayı engellemek için fazlasıyla yeterlidir.

Uno se asombra ante el espectáculo de un incendio o de un naufragio; entonces las gentes desesperadas se apoderan muchas veces de cosas que dan risa; cosas sin importancia.

Bir yangın veya gemi enkazı manzarası karşısında insan şaşırır; o zaman çaresiz insanlar genellikle gülünç olan şeyleri ele geçirirler; önemsiz şeyler.

¡Pobres gentes!, Se sienten en esas cosas, descansan en tonterías, se apegan a eso que no tiene la menor importancia.

Zavallı insanlar!, O şeylerde kendilerini hissederler, aptallıklara dayanırlar, zerre kadar önemi olmayan şeye bağlanırlar.

Sentirse a si mismos por medio de las cosas exteriores, fundamentarse en ellas, equivale a estar en estado de absoluta inconsciencia.

Kişinin dışsal şeyler aracılığıyla kendini hissetmesi, kendisini onlara dayandırması, mutlak bir bilinçsizlik durumunda olmaya eşdeğerdir.

El sentimiento de la "SEIDAD", (El SER REAL), sólo es posible disolviendo a todos esos "YOES" que en nuestro Interior llevamos; antes, tal sentimiento resulta algo más que imposible.

"VARLIK", (GERÇEK VARLIK) duygusu ancak İçimizde taşıdığımız tüm o "BENLERİ" çözerek mümkündür; daha önce, böyle bir duygu imkansızdan da öte bir şey olarak ortaya çıkar.

Desgraciadamente los adoradores del "YO" no aceptan esto; ellos se creen Dioses; piensan que ya poseen esos "Cuerpos Gloriosos" de que hablara Pablo de Tarso; suponen que el "YO" es Divino y no hay quien les quite tales absurdos de la cabeza.

Ne yazık ki "BEN" e tapanlar bunu kabul etmezler; kendilerini Tanrılar sanırlar; Tarsuslu Pavlus'un bahsettiği o "Şanlı Bedenlere" zaten sahip olduklarını düşünürler; "BEN"in İlahi olduğunu varsayarlar ve böyle saçmalıkları kafalarından atacak kimse yoktur.

Uno no sabe qué hacer con tales gentes, se les explica y no entienden; siempre apegados a las arenas sobre las cuales edificaron su casa; siempre metidos en sus dogmas, en sus caprichos, en sus necedades.

Böyle insanlarla ne yapacağını bilemezsin, onlara açıklarsın ve anlamazlar; her zaman evlerini üzerine inşa ettikleri kumlara bağlıdırlar; her zaman dogmalarına, kaprislerine, aptallıklarına saplanıp kalmışlardır.

Si esas gentes se auto-observaran seriamente, verificarían por si mismos la doctrina de los muchos; descubrirían dentro de si mismos a toda esa multiplicidad de personas o "Yoes" que viven dentro de nuestro interior.

Eğer bu insanlar ciddi bir şekilde kendi kendilerini gözlemleselerdi, çoğulculuk doktrinini kendi kendilerine doğrulayacaklardı; içimizde yaşayan kişilerin veya "Benlerin" tüm bu çokluğunu kendi içlerinde keşfedeceklerdi.

¿Cómo podría existir en nosotros el real sentimiento de nuestro verdadero SER, cuando esos "Yoes" están sintiendo por nosotros, pensando por nosotros?

O "Benler" bizim yerimize hissederken, bizim yerimize düşünürken, içimizde gerçek VARLIĞIMIZIN gerçek duygusu nasıl var olabilir?

Lo más grave de toda esta tragedia es que uno piensa que está pensando, siente que está sintiendo, cuando en realidad es otro el que en un momento dado piensa con nuestro martirizado cerebro y siente con nuestro adolorido corazón.

Tüm bu trajedinin en vahim tarafı, kişinin düşündüğünü sanması, hissettiğini hissetmesidir; oysa gerçekte belirli bir anda bizim şehit olmuş beynimizle düşünen ve acı çeken kalbimizle hisseden bir başkasıdır.

¡Infelices de nosotros!, Cuántas veces creemos estar amando y lo que sucede es que otro dentro de si mismos lleno de lujuria utiliza el centro del corazón.

Biz ne mutsuzuz!, Kaç kez sevdiğimize inanırız ve olan şey içimizdeki şehvet dolu bir başkasının kalbin merkezini kullanmasıdır.

¡Somos unos desventurados, confundimos a la pasión animal con el amor!, y sin embargo es otro dentro de si mismos, dentro de nuestra personalidad, quien pasa por tales confusiones.

Biz talihsizleriz, hayvani tutkuyu aşkla karıştırıyoruz!, ve yine de böyle kafa karışıklıklarından geçen kendi içimizdeki, kişiliğimizin içindeki bir başkasıdır.

Todos pensamos que jamás pronunciaríamos aquellas palabras del Fariseo en la parábola bíblica: "Dios, te doy gracias porque no soy como los otros hombres", etc. etc.

Hepimiz İncil meselindeki Ferisi'nin şu sözlerini asla telaffuz etmeyeceğimizi düşünürüz: "Tanrım, diğer insanlar gibi olmadığım için sana şükrediyorum", vb. vb.

Sin embargo, y aunque parezca increíble, así procedemos diariamente. El vendedor de carne en el mercado dice: "Yo no soy como los otros carniceros que venden carne de mala calidad y explotan a la gente"

Ancak, inanılmaz görünse de her gün böyle hareket ederiz. Pazardaki et satıcısı şöyle der: "Ben kötü kaliteli et satan ve insanları sömüren diğer kasaplar gibi değilim"

El vendedor de telas en la tienda exclama: "Yo no soy como otros comerciantes que saben robar al medir y que se han enriquecido".

Dükkandaki kumaş satıcısı bağırır: "Ben ölçerken çalmayı bilen ve zengin olan diğer tüccarlar gibi değilim".

El vendedor de leche afirma: "Yo no soy como otros vendedores de leche que le ponen agua a la misma. Me gusta ser honrado"

Süt satıcısı onaylar: "Ben içine su katan diğer süt satıcıları gibi değilim. Dürüst olmayı severim"

La señora de casa comenta en visita, lo siguiente: "Yo no soy como fulano que anda con otros hombres, soy gracias a Dios persona decente y fiel a mi marido".

Evin hanımı bir ziyarette şöyle yorum yapar: "Ben diğer erkeklerle gezen falanca gibi değilim, çok şükür düzgün bir insanım ve kocama sadığım".

Conclusión: Les demás son malvados, injustos, adúlteros, ladrones y perversos y cada uno de nosotros una mansa oveja, un "Santito de Chocolate" bueno para tenerlo como un niño de oro en alguna iglesia..

Sonuç: Geri kalanlar kötü, haksız, zina eden, hırsız ve sapkındır ve her birimiz uysal bir koyun, herhangi bir kilisede altın bir çocuk olarak bulunmaya uygun bir "Küçük Çikolata Azizi"yiz..

¡Cuan necios somos!, pensamos a menudo que nunca hacemos todas estas tonterías y perversidades que vemos hacer a otros y llegamos por tal motivo a la conclusión de que somos magnificas personas, desgraciadamente no vemos las tonterías y mezquindades que hacemos.

Ne kadar aptalız!, başkalarının yaptığını gördüğümüz tüm bu aptallıkları ve sapkınlıkları asla yapmadığımızı düşünürüz ve bu nedenle harika insanlar olduğumuz sonucuna varırız, ne yazık ki kendi yaptığımız aptallıkları ve cimrilikleri görmeyiz.

Existen extraños momentos en la vida en que la mente sin preocupaciones de ninguna clase reposa. Cuando la mente está quieta, cuando la mente está en silencio adviene entonces lo nuevo.

Hayatta zihnin hiçbir sınıf endişesi olmadan dinlendiği garip anlar vardır. Zihin sessizken, zihin sükunetteyken o zaman yeni olan ortaya çıkar.

En tales instantes es posible ver las bases, los fundamentos, sobre los cuales descansamos.

Böyle anlarda üzerinde dinlendiğimiz temelleri, dayanakları görmek mümkündür.

Estando la mente en profundo reposo ulterior, podemos verificar por si mismos la cruda realidad de esa arena de la vida, sobre la cual edificamos la casa. (Véase Mateo 7 - Versículos 24-25-26-27-28-29; parábola que trata de los dos cimientos)

Zihin derin bir sonraki dinlenmedeyken, evi üzerine inşa ettiğimiz hayatın o kumunun acımasız gerçekliğini kendi kendimize doğrulayabiliriz. (Bkz. Matta 7 - Ayet 24-25-26-27-28-29; iki temeli ele alan mesel)