Gdzie istnieje porównywanie tego, czym jesteśmy tu i teraz z tym, czym chcielibyśmy stać się później, gdzie istnieje porównywanie naszego praktycznego życia z ideałem lub modelem, do którego chcemy się dostosować, tam nie może istnieć prawdziwa miłość. Każde porównanie jest obrzydliwe, każde porównanie przynosi strach, zazdrość, dumę itp. Strach przed nieosiągnięciem tego, czego pragniemy, zazdrość o cudze postępy, powód do dumy, ponieważ uważamy się za wyższych od innych. Ważną rzeczą w praktycznym życiu, którym żyjemy, niezależnie od tego czy jesteśmy brzydcy, zawistni, samolubni, chciwi itp., nie jest chwalenie się świętością, zaczynanie od całkowitego zera i głębokie zrozumienie samych siebie, jakimi jesteśmy, a nie takimi, jacy chcemy być, lub przypuszczamy, że jesteśmy.