Tratado de Psicología Revolucionaria

Retorno y Recurrencia

Un hombre es lo que es su vida, si un hombre no modifica nada dentro de si mismo, si no transforma radicalmente su vida, si no trabaja sobre si mismo, está perdiendo su tiempo miserablemente.

Is é atá i nduine ná an rud atá ina shaol, mura n-athraíonn duine rud ar bith laistigh de féin, mura ndéanann sé a shaol a chlaochlú ó bhonn, mura n-oibríonn sé air féin, tá sé ag cur a chuid ama amú go truamhéalach.

La muerte es el regreso al comienzo mismo de su vida con la posibilidad de repetirla nuevamente.

Is é an bás an filleadh ar thús a shaoil féin leis an deis é a athdhéanamh arís.

Mucho se ha dicho en la literatura Seudo-Esotérica y Seudo-Ocultista, sobre el tema de las vidas sucesivas, mejor es que nos ocupemos de las existencias sucesivas.

Tá go leor ráite i litríocht Bhréag-Eisitéireach agus Bhréag-Asarlaíoch faoi ábhar na saolta i ndiaidh a chéile, is fearr go dtabharfaimid aird ar na beithí i ndiaidh a chéile.

La vida de cada uno de nos con todos sus tiempos es siempre la misma repitiéndose de existencia en existencia, a través de los innumerables siglos.

Is é saol gach duine againn lena chuid ama go léir i gcónaí an rud céanna á athdhéanamh ó bheith go beith, trí na céadta bliain as cuimse.

Incuestionablemente continuamos en la simiente de nuestros descendientes; esto es algo que ya está demostrado.

Gan amhras leanaimid ar aghaidh i síol ár sliocht; is rud é seo atá léirithe cheana féin.

La vida de cada uno de nos en particular, es una película viviente que al morirnos llevamos a la eternidad.

Is scannán beo é saol gach duine againn go háirithe a thógfaimid chun na síoraíochta nuair a gheobhaimid bás.

Cada uno de nos se lleva su película y la vuelve a traer para proyectarla otra vez en la pantalla de una nueva existencia.

Tógann gach duine againn a scannán agus tugann sé ar ais é chun é a theilgean arís ar scáileán beithe nua.

La repetición de dramas, comedias y tragedias, es un axioma fundamental de la Ley de Recurrencia.

Is aicsím bhunúsach de Dhlí an Atarlaithe é athrá na ndrámaí, na gcoiméidí agus na dtragóidí.

En cada nueva existencia se repiten siempre las mismas circunstancias. Los actores de tales escenas siempre repetidas, son esas gentes que viven dentro de nuestro interior, los "Yoes".

I gach beith nua déantar na himthosca céanna a athdhéanamh i gcónaí. Is iad na haisteoirí ar na radhairc sin a athdhéantar i gcónaí, na daoine sin a mhaireann laistigh dínn, na "Eagónna".

Si desintegramos esos actores, esos "Yoes" que originan las siempre repetidas escenas de nuestra vida, entonces la repetición de tales circunstancias se haría algo más que imposible.

Dá ndéanfaimis na haisteoirí sin a dhíscaoileadh, na "Eagónna" sin a chruthaíonn na radhairc dár saol a athdhéantar i gcónaí, is é rud a d'éireodh athrá na n-imthosca sin níos mó ná dodhéanta.

Obviamente sin actores no puede haber escenas; esto es algo irrebatible, irrefutable.

Is léir nach féidir radhairc a bheith ann gan aisteoirí; is rud é seo nach féidir a bhréagnú, do-shéanta.

Así es como podemos libertarnos de las Leyes de Retorno y Recurrencia; así podemos hacemos libres de verdad.

Seo mar is féidir linn muid féin a shaoradh ó Dhlíthe an Fhillte agus an Atarlaithe; seo mar is féidir linn muid féin a dhéanamh fíorshaor.

Obviamente cada uno de los personajes (Yoes) que en nuestro interior llevamos, repite de existencia en existencia su mismo papel; si lo desintegramos, si el actor muere el papel concluye.

Is léir go ndéanann gach ceann de na carachtair (Eagónna) a iompraímid inár n-inmhe, a ról céanna a athdhéanamh ó bheith go beith; má dhéanaimid é a dhíscaoileadh, má fhaigheann an t-aisteoir bás críochnaíonn an ról.

Reflexionando seriamente sobre la Ley de Recurrencia o repetición de escenas en cada Retorno, descubrimos por auto-observación intima, los resortes secretos de esta cuestión.

Agus muid ag machnamh go dáiríre ar Dhlí an Atarlaithe nó ar athrá radharcanna i ngach Filleadh, aimsímid trí fhéinbhreathnú dlúth, spriongaí rúnda na ceiste seo.

Si en la pasada existencia a la edad de veinticinco (25) años, tuvimos una aventura amorosa es Indubitable que el "Yo" de tal compromiso buscara a la dama de sus ensueños a los veinticinco (25) años de la nueva existencia.

Má bhí caidreamh rómánsúil againn san fho-bheith san am a chuaigh thart in aois a cúig bliana is fiche (25), tá sé Doshéanta go lorgóidh an "Eagó" den rannpháirtíocht sin bean a bhrionglóidí ag cúig bliana is fiche (25) na beithe nua.

Si la dama en cuestión entonces sólo tenía quince (15) años, el "Yo" de tal aventura buscará a su amado en la nueva existencia a la misma edad justa.

Mura raibh an bhean atá i gceist ach cúig bliana déag (15) d'aois ag an am, lorgóidh an "Eagó" den eachtra sin a leannán sa bheith nua ag an aois cheart chéanna.

Resulta claro comprender que los dos "Yoes" tanto el de él como el de ella, se busquen telepáticamente y se reencuentren nuevamente para repetir la misma aventura amorosa de la pasada existencia...

Is léir go dtuigtear go lorgaíonn an dá "Eagó", idir a chuid féin agus a cuid féin, a chéile go teileapatach agus go gcasann siad ar a chéile arís chun an caidreamh rómánsúil céanna den bheith roimhe seo a athdhéanamh...

Dos enemigos que a muerte pelearon en la pasada existencia, se buscarán otra vez en la nueva existencia para repetir su tragedia a la edad correspondiente.

Beirt namhaid a throid chun báis sa bheith roimhe seo, lorgóidh siad a chéile arís sa bheith nua chun a dtragóid a athdhéanamh ag an aois chomhfhreagrach.

Si dos personas tuvieron un pleito por bienes raíces a la edad de cuarenta (40) años en la pasada existencia, a la misma edad se buscaran telepáticamente en la nueva existencia para repetir lo mismo.

Má bhí cás dlí ag beirt maidir le heastát réadach in aois a daichead (40) bliain sa bheith roimhe seo, ag an aois chéanna lorgóidh siad a chéile go teileapatach sa bheith nua chun an rud céanna a athdhéanamh.

Dentro de cada uno de nosotros viven muchas gentes llenas de compromisos; esto es irrefutable.

Laistigh de gach duine againn maireann go leor daoine atá lán le rannpháirtíochtaí; tá sé seo do-bhréagnaithe.

Un ladrón carga en su interior una cueva de ladrones con diversos compromisos delictuosos. El asesino lleva dentro de si mismo un "club" de asesinos y el lujurioso porta en su psiquis una "Casa de Citas".

Iompraíonn gadaí ina inmhe uaimh gadaithe a bhfuil rannpháirtíochtaí coiriúla éagsúla acu. Iompraíonn an dúnmharfóir laistigh de féin "club" dúnmharfóirí agus iompraíonn an drúthánach ina shícé "Drúthlann".

Lo grave de todo esto es que el intelecto ignora la existencia de tales gentes o "Yoes" dentro de si mismo y de tales compromisos que fatalmente se van cumpliendo.

Is é an rud is tromchúisí faoi seo ar fad ná nach dtugann an intleacht aird ar bith ar na daoine nó na "Eagónna" sin laistigh de féin agus ar na rannpháirtíochtaí sin atá á gcomhlíonadh go marfach.

Todos estos compromisos de los Yoes que dentro de nosotros moran, se suceden por debajo de nuestra razón.

Tarlaíonn na rannpháirtíochtaí seo go léir de na hEagónna a chónaíonn dínn, faoi bhun ár gcúise.

Son hechos que ignoramos, cosas que nos sucedían, acontecimientos que se procesan en el subconsciente e inconsciente.

Is fíricí iad nach dtugaimid aird orthu, rudaí a tharla dúinn, teagmhais a phróiseáiltear san fho-chomhfhiosach agus san neamh-chomhfhiosach.

Con justa, razón se nos ha dicho que todo nos sucede, como cuando llueve o como cuando truena.

Agus cúis mhaith againn, dúradh linn go dtarlaíonn gach rud dúinn, mar a tharlaíonn nuair a bhíonn sé ag cur báistí nó mar a tharlaíonn nuair a bhíonn toirneach ann.

Realmente tenemos la ilusión de hacer, empero nada hacemos, nos sucede, esto es fatal, mecánico...

Go fírinneach, tá seachmall an ghnímh againn, áfach, ní dhéanaimid aon rud, tarlaíonn sé dúinn, tá sé seo marfach, meicniúil...

Nuestra personalidad es tan sólo el instrumento de distintas gentes (Yoes), mediante la cual cada una de esas gentes (Yoes), cumple sus compromisos.

Níl inár bpearsantacht ach uirlis de chuid daoine éagsúla (Eagónna), trínar comhlíonann gach ceann de na daoine sin (Eagónna), a rannpháirtíochtaí.

Por debajo de nuestra capacidad cognoscitiva suceden muchas cosas, desgraciadamente ignoramos lo que por debajo de nuestra pobre razón sucede.

Faoi bhun ár gcumas cognaíoch tarlaíonn go leor rudaí, ar an drochuair déanaimid neamhaird ar a dtarlaíonn faoi bhun ár gcúis bhocht.

Nos creemos sabios cuando en verdad ni siquiera sabemos que no sabemos. Somos míseros leños, arrastrados por las embravecidas olas del mar de la existencia.

Creidimid gur daoine críonna muid nuair is fíor nach bhfuil a fhios againn fiú nach bhfuil a fhios againn. Níl ionainn ach lomáin anróiteacha, á dtarraingt ag tonnta buile fharraige na beithe.

Salir de esta desgracia, de esta inconsciencia, del estado tan lamentable en que nos encontramos, sólo es posible muriendo en si mismos...

Ní féidir teacht amach as an tubaiste seo, as an neamh-chomhfhiosacht seo, as an riocht chomh truamhéalach ina bhfuilimid, ach amháin trí bhás a fháil ionainn féin...

¿Cómo podríamos despertar sin morir previamente? ¡Sólo con la muerte adviene lo nuevo! Si el germen no muere la planta no nace.

Conas a d'fhéadfaimis dúiseacht gan bás a fháil roimh ré? Ní thagann an nua ach leis an mbás! Mura bhfaigheann an frídín bás, ní bheirtear an planda.

Quien despierta de verdad adquiere por tal motivo plena objetividad de su conciencia, iluminación auténtica, felicidad...

An té a dhúisíonn go fírinneach, faigheann sé ar an gcúis sin oibiachtúlacht iomlán a choinsiasa, fíor-soilsiú, sonas...

Úsáid fianán

Úsáidimid ár bhfianáin féin agus fianáin tríú páirtí chun d'eispéireas a fheabhsú agus úsáid an ardáin a anailísiú. Is féidir leat glacadh leo go léir, iad a dhiúltú nó do chuid sainroghanna a chumrú.